Jak rozpoznać konia Morgana

Koń Morgan to jedna z najstarszych ras amerykańskich, wyhodowana niemal wyłącznie z potomstwa jednego niesamowitego konia – „Figure” – należącego do Justina Morgana. Artykuł pomoże zidentyfikować tę piękną rasę po cechach fizycznych.

Instrukcje

Głowa: Szerokie czoło, duże ekspresyjne oczy, prosty lub lekko wklęsły krótki twarz, duże nozdrza rozszerzalne, „talerzowe” policzki. Uszy krótkie, zakończone do wewnątrz, szeroko rozstawione. U klaczych uszy nieco dłuższe.
Szyja: Wychodzi z dobrze nachylonej łopatki, wyrazisty łuk. Górna linia dłuższa od dolnej. Ogar ma większy grzbiet szyi niż klacz czy wałach. Szyja – znak szlachetności rasy, cecha definicyjna.
Tułów: Kompaktowy, niesiła siła: krótki grzbiet, bliskie sprzęgło, głębokie ledźwia, szerokie boky, becowate żeberka, długie pośladki, ogon wysoko osadzony i dumnie noszony. Słaby, niski lub długi grzbiet – ciężka wada. Wysokość 14–15,3 łapy, odstępstwa możliwe.
Nogi: Bardzo zdrowe i mocne. Kości piszczelowe krótkie, przedramiona długie, tylne nogi absolutnie poprawne konformacyjnie. Morgan hodowany jako koń roboczy – idealne nogi konieczność. Kopyta duże i twarde. Cały obraz: piękne, delikatne zwierzę, a mimo to niesiła siła. Dojrzały Morgan, niezależnie od wysokości, daje stabilne siodło nawet dużemu dorosłemu.
Kolory: Wszystkie akceptowane. Częste: ciemne pigmenty – popularne: kasztanowiec węglowy z łosiną i kolory rozświetlone, np. cremello. Rasa znana z uległej dyspozycji, płynnych i wygodnych chodów i niesamowitej siły.