Jak rozpoznać konia andaluzijskiego

Andaluzijski to jedna z najbardziej eleganckich i starożytnych ras. Słynąca na całym świecie z zachwytującej piękna i naturalnej kary dressażowej, andaluzijski jest stosunkowo łatwy do zidentyfikowania.

Instrukcje

Pierwsze wrażenie: Patrząc na andaluzijskiego, widzisz jedną z rzeźb konnych w Rzymie, Hiszpanii lub innych starożytnych miastach. Klasycznie piękny, unikalnie elegancki, nie do pomylenia. Raz zobaczony na żywo – nigdy nie masz problemów z identyfikacją. Identyfikacja po głowie, tułowiu i kary.
Głowa: Prosta lub lekko wypukła (lekko wygięta na zewnątrz od czoła do nosa). Oczy duże, czoło bardzo szerokie i szlachetne. Uszy skierowane do przodu, dobrze ukształtowane. Twarz może być długa, ale nigdy gruba ani „chuda”. Nozdrza duże, wyraźne, skóra delikatna. Grzywa zazwyczaj obfita, mocno spływa na oczy i czoło, często aż do końca nosa.
Tułów: Mocno zbudowany, kompaktowy, 15,2–16,2 łapy. Stawy duże, dobrze ukształtowane, kości piszczelowe wyjątkowo gęste i krótkie. Pośladki i tył zaokrąglone, mocno zmięśnione, ale z elegancją i dumną kary. Najczęstsze umaszczenie: siwe, akceptowane też gniade, kasztanowate, czarne.
Ruch: Jak balet. Naturalnie nosi się pysznie, z chodem luzującym, bez wysiłku. Idealnie przechodzi w wysoką szkołę jazdy – Dressaż, najbliższy baletowi na koniu. Mocne ciało, niskie skoki i ciężkie kości pozwalają na ogromne wymogi siły w wyższych figurowych ruchach.
Dyspozycja: Uległa, inteligentna, dumna. Przy ich rozmiarze i sile ważne, by miały doskonałe temperamenty – trenowalne, ale z naturalnym ogniem w chodach.