Konie potrzebują dużych ilości trawy jako objętościowego pokarmu dla zdrowia i wagi. Większość koni domowych trzymana w boksach, zagrodach lub na placach ziemistych wymaga ręcznego karmienia kilkakrotnie dziennie. Wysokiej jakości sono powinno być podstawą karmienia większości koni domowych. Dodatek przetworzonych ziaren może być potrzebny u niektórych koni. Inna kwestia: konie ze specjalnymi potrzebami z powodu zaburzeń metabolicznych, wieku lub choroby Cushinga.
Siana z traw
Timothy, bromegrass, orchard grass, Kentucky bluegrass, coastal Bermudagrass to popularne sonta. Wartość odżywcza i strawność zależą od gleby i terminu zbioru. Nowa wiosenna trawa ma dużo cukru – ogranicz spożycie, by uniknąć groźnej koliki jelitowej. Zapalenie wątroby kopyta (laminitis) też może wystąpić, powodując chromotę i trwałe uszkodzenia.
Siana strączkowe
Lucerna, czerwona koniczyna, lotus korzystnopłodny, lespedeza – popularne sonta strączkowe. Karmij w ściśle regulowanych dawkach, jeśli koń potrzebuje więcej energii, białka, wapnia, fosforu. Lespedeza ma najmniej białka z wymienionych. Wprowadzaj stopniowo, by uniknąć biegunek. Czerwona koniczyna bywa przyczyną rypnięcia u niektórych koni. Często mniejsze ilości sont strączkowych miesza się z sianem z traw dla zbalansowanej diety.
Pasze przetworzone
Owies, jęczmień, pszenica, kukurydza, mielona soja, lucerna, dodane witaminy i minerały – typowe składniki pasz ziarnistych. Dodatkowa energia, witaminy, składniki dla koni ciężko pracujących, kób ciążonych/laktujących i słabych koników – typowe cele dodawania przeliczonych dawek ziarna do siana. Uważaj na nieprzekarmianie ziarna. Pelety lub kostki z siana to alternatywa. Starsze konie lepiej radzą sobie z peletami sianowymi namoczonymi w wodzie.
Potrzeby specjalne
Konie z zaburzeniami metabolicznymi, problemami przetwarzania glukozy (choroba Cushinga) lub historią laminitu lepiej znoszą dietę niskocukrową i niskoskrobiową. Konie z insulinoopornością zazwyczaj mają nadwagę. Te konie często chudną i wracają do normalnych poziomów glukozy i insuliny po przejściu na dietę niskoskrobiową i niskocukrową – wedle dietetyka Katie Young, Ph.D.