Historia żywienia koni ciężkich
Do początku lat 90. konie ciężkie karmiono jak konie lekkie – tylko większymi dawkami. Duże ilości ziarn i pasz grubych utrzymywały wagę, ale powodowały problemy metaboliczne: opuchliznę, chorobę Cushinga. Dopiero nauka połączyła te choroby z dietą.
Typ diety: EPSM (niskowęglowodanowa, wysokotłuszczowa)
Konie ciężkie potrzebują diety EPSM (equine polysaccharide storage myopathy). Główne kalorie pochodzą z pasz grubych (siana), uzupełnianych suplementem tłuszczowym (np. olej kukurydziany). Ograniczenie skrobi trawionej w jelicie cienkim zapobiega przeciążeniom metabolicznym, które prowadzą do opuchlizny, kolik i innych chorób.
Dzięki wolnemu dostępowi do siana i powolnie trawionym tłuszczom koń otrzymuje energię bez ryzyka wysokowęglowodanowych pasz słodkich.
Składniki diety
- Siano z traw łąkowych (free choice): bazą diety. Unikaj siana bogatego (>12% białka) do wolnego spożycia. Lucerna i inne bogate pasze mogą być źródłem kalorii, ale „free choice” to proste siano łąkowe.
- Kostki i pelety z lucerny: 2 razy dziennie.
- Oleje roślinne: średnio 2 szklanki (ok. 480 ml) dziennie.
- Suplement witaminowo-mineralny: w formie dodatku do paszy.
Rozwiązania dla wybrednych koni
Jeśli koń unika spożycia oleju, można sięgnąć po gotowe pasze wysokotłuszczowe (25% tłuszczu), które ograniczają skrobię i cukry.
Ostrzeżenie: zmiany stopniowe
Każda zmiana diety rozciągnij na 7–10 dni. Nagłe zmiany to prosta droga do koliki. Po przejściu na nową dietę utrzymanie jest proste: sao dostępne bez limitu + wysoka dawka tłuszczów.