Kilka technik warkoczowania grzywny i ogona. Warkoczowanie pokazuje konformację konia. Czysta, wpleciona grzywa eksponuje toplinę sędziemu i publiczności. Niektóre style/rasy wymagają konkretnych warkoczów.
Warkocze hunter (Hunter Braids)
Tradycyjnie po prawej. 20–40 warkoczy (zależy od grubości, długości szyi, osoby). Przed warkoczowaniem ściągnij do 10–15 cm. Wpleć mały warkoczek, zawiąż nitką/gumką. Złóż pod siebie, wciągnij przez górę warkocza. Mały guzik dociska warkocz do szyi.
Warkocze guzikowe (Button Braids)
Dressaż, skoczki, faza skoków w eventingu. 12–25 warkoczy. Większe od hunter, kształt kuli. Wpleć z nitką, zwiń przez siebie dwukrotnie, zawiąż u góry. Najlepiej ściągnięta grzywa 12,5–17,5 cm.
Warkocz biegnący (Running Braid)
Dla ras, które nie noszą krótkich grzyw (fryzyjanie, haflinger, gypsy vanner) na showach nierasowych. Pół warkocz francuski od czubka (poll) wzdłuż karku, równolegle do grzbietu, do kłębu.
Warkocz ogona (Tail Braid)
Nieobowiązkowy, ale podkreśla tylnie, ogon wydaje się grubszy. Elegancki finish angielskiego konia show. Start u góry docka. Francuski warkocz w środku docka zewnętrznymi włosami do 3/4 długości, zawiąż. Owij końcówkę wokół docka i zabezpiecz, albo wciągnij przez warkocz, albo zrób pinwheel.