Ruch:
1. płetwa grzbietowa: Podstawowym sposobem ruchu dla Seahorses jest użycie płetwy grzbietowej, znajdującej się na czubku głowy. Ta płetwa szybko wibruje, napędzając je przez wodę.
2. Płetwy piersiowe: Seahorses posiada również dwie małe płetwy piersiowe położone w pobliżu ich głowach. Te płetwy pomagają przede wszystkim w kierowaniu i utrzymaniu równowagi.
3. ogon: Ogon konia morskiego jest przyjazny, co oznacza, że może uchwycić i trzymać obiekty. Seahory często używają ogonów, aby zakotwiczyć się w wodorostach, koralowcach lub innych strukturach w ich środowisku. To pozwala im pozostać stacjonarnym podczas oczekiwania na ofiarę lub unikanie drapieżników.
Oddychanie:
1. Gills: Podobnie jak inne ryby, Seahores oddychają przez skrzela. Skrzela to wyspecjalizowane narządy, które wydobywają tlen z wody i przenoszą go do krwioobiegu.
2. Snout: Seahory mają długą strukturę przypominającą pysk, której używają do oddychania. Ten pysk zawiera nozdrza, które pozwalają wodę wejść i wychodzić podczas oddychania.
3. operculum: Operculum to płata ochronna, która pokrywa skrzela. Otwiera się i zamyka, aby umożliwić przepływ wody nad skrzelami i zapewnić odpowiedni pobieranie tlenu.
Seahory mają powolną szybkość metaboliczną, co oznacza, że wymagają mniej tlenu w porównaniu z innymi rybami. Ta adaptacja pomaga im przetrwać w środowiskach o stosunkowo niskim poziomie tlenu.
Należy zauważyć, że Seahorss należą do rodziny Syngnathidae, która obejmuje również Pipefish i Sea Dragons. Podczas gdy mają podobieństwa w ruchu i oddychaniu, każdy gatunek może wykazywać niewielkie różnice w oparciu o ich specyficzne cechy i adaptacje do odpowiednich siedlisk.