Rodzaje weszów
Uszy koni mogą być celem weszów i kleszczy, rzadziej roztoczy usznych. Weszy to małe, płaskie, bezskrzydłe owady, 2–4 mm długości. Ze względu na mały rozmiar i rozmnazanie w gęstej sierści zimą, trudno je wykryć. Weszy występują na uszach, grzywie, ogonie i wokół kopyteł.
Gatunki weszów dzielą się na dwa typy w zależności od sposobu żywienia: ssące i gryzące. Żywią się odpadami skórnymi lub płynami ustrojowymi wyciąganymi ze skóry. Nogowe pazury ułatwiają chwytanie włosów lub piór. Konie mogą zarażać dwa gatunki: Haematopinus asini (wesz ssący konia) i Damalinia equi (wesz gryzący konia). Weszy na uszach mogą należeć do obu gatunków.
Objawy pasożytowania
- Wypadanie włosów i utrata połysku sierści
- Zafiltrowanie sierści na ciele, grzywie i ogonie
- Podrażnienia skóry i świąd
- Koń tarza się o słupy, mury, płoty lub gryzie skórę, by podrapać zmiany
- W ciężkich przypadkach niedokrwistość z powodu utraty krwi
Wykrywasz wesy, rozdzielając sierść i badając włosy i skórę. Weszy gryzące, aktywne, łatwo zauważyć ruchome. Weszy ssące poruszają się wolniej, często z ustami wkopanymi w skórze.
Leczenie
- Nałóż środek owadobójczy lub proszek na wesy. Ponieważ cykl życia weszów jest krótki, dawkowanie co dwa tygodnie zazwyczaj wystarcza do wyeliminowania. Jeśli leczenie zbyt rzadkie, liczba weszów rośnie. Dodatkowo, strzyżenie sierści ogranicza miejsca do kopania, chowania i rozmnażania.
Przyczyny
Gęsta sierść konia to rozległe miejsce rozmnazania. Każdy koń jest narażony. Słabsze konie doświadczają cięższych pasożytowań. Przy trzymaniu w dużych grupach, wiele przypadków naraz, bo weszy przenoszą się z konia na konia, zwiększając rozmnażanie.