Weszki (Bovicola ovis) obniżają cenę wełny i produkcyjność stadka. Łatwo się rozprzestrzeniają, kontrola wymaga zarządzania zwierzętami i chemioterapii. Niekontrolowane – liczba gwałtownie rośnie.
Identyfikacja
Żyją całe życie we wełnie. Bezskrzydłe, ~2 mm. Mieszkają w warstwach epidermy, gdzie wyrastają włosy. Rozdzielając wełnę, widać je u podstawy włosków. Zbierają się na szyi (krótkowełnaste) lub bokach (długowełnaste).
Cykl życia
Cały cykl na owcy. Samica żyje 30 dni, składa 10–20 jaj (wnosy) – wykluwają się w 9–10 dni. Dojrzewanie: ok. 35 dni.
Skutki
Ugryzienia drażnią skórę – owce tarzą się, uszkadzając wełnę (filcowanie, rozerwy). Straty wełny i jakości. Maksimum liczebności: późna zima (długa wełna, stado gęsto).
Leczenie
- Strzyżenie usuwa 90% weszki – wystawione na zewnątrz szybko giną.
- Kąpiele chemiczne (organofosforany) – skuteczniejsze przy krótszej wełnie.
- Preparaty typu „backline” (cypermethryna, deltamethryna) na grzbiet.
Znaczenie ekonomiczne
Straty zależą od stanu wełny, ilości, typu i rynkowej wartości. Filcowanie i przebarwienia obniżają cenę. Wielu kupców odrzuca zarażone stada/wełnę.
Profilaktyka
- Inspekcja przed wprowadzeniem do stada.
- Izolacja i leczenie zarażonych.
- Weszki przenoszą się odzieżą i narzędziami do strzyżenia – dezynfekcja przy przejściu między stadami.