Leczenie wągrzyca (Caseous Lymphadenitis) u zwierząt gospodarskich

Wągrzyca (Caseous lymphadenitis) to reakcja organizmu na infekcję bakteryjną penetrationą przez rany lub drapanie. Wyczuwalna jako guzek pod skórą; po rozdzieleniu futra widać czerwone, ciepłe, uniesienie.

Owce

Wągrzyce bakteryjne powszechne. Najgroźniejsze: Corynebacterium pseudotuberculosis – powoduje wągrzycakowate węzły chłonne. Zwierzęta tracą mięśnie. Bakterie w środowisku i na skórze, penetrują przez rany. Główna przyczyna: strzyżenie. Antybiotyki nieskuteczne, chirurgia tylko u wartościowych zwierząt.

Końce

Wągrzyca powstaje, gdy rana się zakaży. Wczesna faza: dokładne dezynfekowanie (jod, habitan). Jeśli wągrzyca rośnie – antybiotyki są przeciwwskazane. Leczenie: ciepłe przyłoża, środki ciągące (siarczan magnezu), drenaż i płukanie, by rana goiła się od dołu.

Bydło

„Brzuchata szczęka” (lumpy jaw) – wągrzyca na policzku po zjedzeniu siana/ trawy z ostrymi nasieniami (np. chwasty: szczerzec, broda). Kolczuga wgłębia się w policzek, bakterie wywołują infekcję. Objaw: duży wybrzuszenie policzka.

Kozy

Podobnie jak owce – infekcje węzłów chłonnych przez rany na skórze. Najczęstszy czynnik: Corynebacterium pseudotuberculosis. Profilaktyka: bezpieczne środowisko bez ostrych przedmiotów.

Ogólne postępowanie

Wągrzyca pęka i drenażuje sama, ale gnoj zawiera zarodniki. Lepiej, by lekarz lub Ty przeprowadzili kontrolowany drenaż, by zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji.