Pchły (urzicaria)
Reakcja alergiczna: guzki na skórze (0,6–3,8 cm), wypukłe do 1,3 cm, zanikają pod ciśnieniem. Możą towarzyszyć obrzęki warg, powieek, uch, rzadziej przepony/okolicy odbytu. Przyczyny: toksyny (zaprzeczenie, zapalenie jelit), pokarm, rośliny/chemikalia, szczepionki/wstrzykiwania. Zazwyczaj samowyleczą się; ciężkie przypadki -> weterynarz, antyhistaminy/sterydy.
Fotosensytyzacja
Nadwrażliwość na światło -> oparzenia. Przyczyny: trujące rośliny (substancje we krwi) LUB uszkodzenie wątroby -> nagromadzenie fioletowej porfiryny (phylloerythrin). Leczenie: natychmiastowe wyprowadzenie z pastwiska/karmy podejrzanej, ciemna, wentylowana stajnia, bez owadów. Lekkie: maści gojące. Ciężkie: mydło, maść antybiotykowa, sterydy (zapalenie/ból), antybiotyki (profilaktyka infekcji).
Pioderma (trądzik konny)
Bakteryjne zapalenie: pęcherzyki na siodłowej, szyi, barkach. Może się rozszerzać, wywoływać wrzody. Czujne jako drobinki pod sierścią, żółtawe kropki na wierzchu. Leczenie: 10% roztwór chloru lub "fioletowa maść" (antysektyk z sklepu rolnego). Unikaj drażnienia. Brak poprawy -> weterynarz.
Sarkoidy
Częste guzki skórne, podobne do tkanki ziarnistej. Na początku jak brodawki, potem rosną szybciej. Możą pękać -> wrzody -> infekcja. Trudne w leczeniu. Chirurgia -> często nawroty. Lepsze: zamrażanie, kauteryzacja, radioterapia. Ważne: czystość, ochrona wrzod (maści steroidowe + bandaż uciskowy).
Gniot (grzybica)
Grzyb w pęcherzykach włosowych -> łamanie włosów. Okrągłe plamy (rozprzestrzenianie się od środka). Zarażenie: kontakt koń-koń, wspólne siodła/strzemiona/szczotki, gleba, człowiek. Leczenie: mocny jod (tkanina/juta do zdzierania łuszczyc) LUB 1:1 bielizna:woda. Dostępne preparaty gotowe. Higiena sprzętu konieczna. Uwaga: zaraźliwe dla ludzi.