Choroba Cushinga u pony – co warto wiedzieć?
Choroba Cushinga, znana również jako zespół Cushinga, hiperadrenokortycyzm lub hiperplazja przysadki u koni (EPGH), to choroba przysadki wpływająca na hormony pony. Występuje u wszystkich ras koni, a także u psów i ludzi. Pony są bardziej podatne, co sugeruje uwarunkowania genetyczne. Po właściwej diagnozie pony jest lekowane przez resztę życia. Jeśli choroba zostanie wykryta wcześnie, rokowania jest dobre. Kluczowe jest rozpoznawanie objawów.
Wygląd zewnętrzny
Najbardziej charakterystyczny objaw to długa, falista sierść, która nie łuszczy się latem. Rozwija się z postępowaniem choroby. Cushing osłabia mięśnie – pony chudnie, a osłabione mięśnie brzucha powodują wykształcenie się "brzucha piwniczka".
Apetyt
Pony z Cushingiem je i pije więcej, mimo to chudnie. Większe picie wody wiąże się z częstszym oddawaniem moczu.
Laminitis
Laminitis to częsty skutek Cushinga – bolesne stan zapalne stopy powodujące chromotę. Pony z Cushingiem często cierpią na przewlekły laminitis, trudny do leczenia do momentu wyleczenia choroby podstawowej.
Leniwość i apatia
Pony staje się apatyczne, jego zachowanie jest opadłe i słabe. Często występuje gorączka lub nadmierne pocenie. Zwierzę wydaje się stare i wolne, nie chce pracować, a w zaawansowanych stadiach może nie wstać.
Infekcje wtórne
Naruszony balans hormonalny osłabia układ odpornościowy, co sprzyja zapaleniu płuc, infekcjom zatokowym, nawracającym infekcjom bakteryjnym, grzybiczym i pasożytniczym. Rany goiją się wolno, w tym ropnie kopyta i zębów.