Pajęczyny u koni – rozpoznawanie i leczenie
Kilka gatunków pajęczyn powoduje skrwawioność (rogówkę). Najbardziej zaraźliwe: pajęczyny sarkoptyczne – atakują każdą część ciała. Chorioptyczne – nogi, kolana, kopyta (częste u ras ciężkich z "piersiami"). Psoroptyczne – kła i ogon (rzadkie w USA, jak i demodektyczne).
Wykrywanie pajęczyn
Jeśli koń drapie, lizie, tarza się o konkretne miejsca – podejrzenie pajęczyn. Koń drażniony, drapanie pogarsza stan. Może być: ściórki, pęknięta skóra, wydzielina, stan zapalny. Zmiany na głowie, szyi, barkach – zależnie od typu rogówki mogą się rozprzestrzeniać. Pajęczyny uszne – w uszach. Codzienne czesanie pozwala wczesne wykrycie. Ciężka rogówka -> słabość, chudnięcie. Pajęczyny trudne do zobaczenia bez mikroskopu. Weterynarz potwierdzi skrobem skórnym. Pajęczyny przenoszą się między koniami – nie dzielić strzela, sprzętu.
Leczenie
Dla konkretnych typów rogówki: środki owadobójcze miejscowe lub roztwór wapno-siarkowy. Weterynarz ustali schemat – ogólnie: leczenie co 12 dni, minimum 3-4 razy (Merck Veterinary Manual). Niektóre odrobaczacze (iwermektyna, moksydektyna) też pomagają. Uszkodzona, luźna skóra może wymagać usunięcia. Wszystkie zainfekowane i te, które miały kontakt – leczyć. Izolować chorego konia od stada.