Biegunka u konia – od banalnej do groźnej
Luźne stolce – czasem drobna, czasem znak poważnej/zakaznej choroby. Obsługa gnoju = codzienna rutyna, biegunka rzadko umyka uwadze. Każda gwałtowna zmiana w wypróżnianiu – obserwuj. Jeśli towarzyszy dyskomfort/ból – weterynarz.
Salmonelloza
Salmonella naturalnie w jelitach, zatrzymywana przez "dobre" bakterie. Osłabiona odporność lub antybiotyki niszczą dobre bakterie -> salmonella rośnie -> ciężka biegunka.
Pasożyty
Pasożyty powodują biegunkę, ale i ich leczenie (odrobaczanie). Rozumny program odrobaczania trzyma populacje w ryzach, unikając masowego zabicia -> silne zaburzenia trawienia.
Przyczyny dietetyczne
Nagłe zjedzenie bogatego pożywienia -> biegunka. Koń ze stajni na bujne pastwisko -> zaburzenia. Ostrożność: nieograniczone spożycie młodej trawy -> oślizg. Zmiany diety – stopniowo. Gwałtowna zmiana stresuje długie, czułe jelita.
Stres
Transport, wystawy, zmiana stada – stres. Nie zawsze oczywisty: ślinienie, pobudzenie, złośliwości stajenne.
Biegunka u kucyków
U kucyków – groźna. Jeśli osłabieje i nie będzie doił – odwodnienie gwałtownie rośnie. Objawy: apatia, brak dojenia, utrata elastyczności skóry, słabość. Roztwór elektrolitowy NATYCHMIAST. To nagły wypadek weterynaryjny – nie czekaj, jeśli kucyk nie doje.
Biegunka płodowa (foal heat diarrhea) – bez powyższych objawów. Zazwyczaj minie w 1-3 dni. Czyść okolice podchwytliwe, smaruj olejem mineralnym – ochrona skóry przed fekaliami.
Ostrożność i leczenie
Biegunka może być wirusowa – izoluj chore konie. Obserwuj odwodnienie i ból. Uzupełniaj płyny i elektrolity podczas i po epizodzie. Leki przeciwbieńunkowe nie zawsze dobre – organizm chce się pozbyć toksyn szybko, leki mogą przedłużyć ekspozycję.