Większość koni porusza się w czterech podstawowych chodach: chód, trot, kanter, galop. Jeźdźcy obeznani ze stylu westernowym (ten z filmowych kowbojów) mogą nazywać trot „jog”, a kanter „lope”. Niezależnie od nazewnictwa, łatwo rozróżnić chody, znając ich mechanikę.
Instrukcje
- Chód (walk). Słuchaj kopyt na twardym podłożu. Najwolniejszy chód. Słyszalny charakterystyczny rytm 4-uderzeniowy: „raz-dwa-trzy-cztery”. Jeśli nie jest trzymany na linki, głowa delikatnie kiwa.
- Trot (trot/jog). Obserwuj nogi. Jeśli przednia noga i tylna z przeciwnej strony ruszają razem – to trot. Szybszy od chodu, rytmiczny, huśtawny. Kopyta bije 2-uderzeniowy rytm „klik-klak”, nogi ruchu w pary diagonalne. Gdy jedna przednia sięgnie, przeciwna tylna sięgnie do przodu. Może chwilę unieść się w powietrzu zanim kopyta dotkną gruntu. Jog – ten sam układ nog, ale wolniejsze tempo, często nieco szybsze od chodu.
- Kanter (canter/lope). Skup się na dźwięku kopyt i widocznym wzorcu przy szybszym tempie. Kanter to skokowy ruch do przodu. Zazwyczaj szybszy od trotu, chód 3-uderzeniowy z lekką pausą, gdy wszystkie cztery kopyta są w powietrzu. Jedna przednia noga „prowadzi” (lead) – ląduje sama i nieco przed drugą przednią. Np. lead prawy przedni: kolejność: lewa tylna; prawa tylna i lewa przednia razem; prawa przednia; chwila, gdy wszystkie kopyta w powietrzu. Lope – ta sama sekwencja, mniej animowana, mniej bujna.
- Galop (gallop). Najszybszy chód. Trudno odróżnić od kanteru słuchem. Sekwencja nog podobna, ale galop to chód 4-uderzeniowy – nogi, które w kanterze lądowną razem, tu lądują osobno. W galopie koń dłużej wisi w powietrzu. Na zdjęciu wydaje się unosić. Skok dłuższy, ciało płaskie i wydłużone.