Wywieźienie obornika z boksy lub korala to proste: ładujesz łopatą do wózka lub na bagnet. Trudniejsze jest, co zrobić dalej, by nie stał się hodowlą much, bakterii E. coli i zanieczyszczeniami powietrza (amoniak). Prawidłowo usunięty i przetworzony obornik nie jest tylko bezwzględny – ma też korzystne zastosowania.
Rozsyp go
Bakterie trawienne rozwijają się w mokrym oborniku, nie w suchym. Muchy składają jajka w mokrym oborniku. Mokry obornik zgromadzony grubo fermentuje i uwalnia amoniak, a w skrajnych przypadkach generuje ciepło do samozapłonu. Suchy obornik nie grozi. Jeśli masz duży teren – rozsyp go w otwartym obszarze z dala od stajni i domu. Słońce i wiatr zrobią resztę: wyschnie, się rozpada i rozkłada w glebie. Przy ograniczonej przestrzeni – wyzwanie większe.
Nawierzchnie nawożenie (topdressing)
Jak większość oborników zwierzęcych, świeży obornik konny jest zbyt „gorący” do użycia przy korzeniach roślin – nie Kopaj go do gruntu ogrodowego, dopóki nie dojrzewa. Możesz jednak wykorzystać częściowo dojrzały obornik, kładąc go na glebie w rabatach i warzywniku. To nazywa się topdressingiem. Obornik tymczasowo hamuje lub zapobiega kiełkowaniu chwastów, a nawozy wolno uwalniają się do gleby przy podlewaniu. Pomaga też zacieniać i nawilżać glebę w gorący klimat. Nie kupuj go bezpośrednio przy bazie roślin.
Kompostuj
Obornik konny doskonały do kompostowania – procesu rozkładu złożonych materii organicznej na składniki potrzebne roślinom. Można kompostować ze śmieciami domowymi lub samodzielnie. W pierwszym przypadku – do kompostownika i traktuj jak inne bioodpady. Jeśli za dużo na domowy kompost – trzymaj kopiec gdzie indziej na terenie. Przewracaj często, by dostarczyć powietrze i słońce, by nie rozwinęły się bakterie i muchy. Zależnie od temperatury i wilgotności – gotowy w kilka tygodni do kilku miesięcy do zmieszania z glebą lub posypania trawnika/pastwiska jako nawór organiczny.
Bądź odpowiedzialny
Nigdy nie wyrzucaj obornika do lub blisko wody – nawet suchego rowu. Bakterie i azotany/fluorany spłyną do wód gruntowych i powierzchniowych. Azot zwalnia wzrost glonów, co powoduje masowe zgony ryb (tlen).