* indoeuropejskie korzenie: Słowo „koń” sięga języka proto-indoeuropejskiego, hipotetycznego przodka wielu współczesnych języków. Uważa się, że to przodkowe słowo było czymś w rodzaju *h₂éḱwos *.
* Różne rodziny językowe: To słowo rozszerzyło się w całej rodzinie języka indoeuropejskiego, ewoluując w różne formy w różnych gałęziach:
* germański: *HRO*, który stał się „koniem” po angielsku.
* Latin: *Equus*, który dał nam „jeździec” i „koni”.
* grecki: *Hippos*, który jest źródłem słów takich jak „hipopotam” i „hipodrom”.
* nieznane znaczenie: Pierwotne znaczenie słowa proto-indoeuropejskiego jest niepewne. Teorie obejmują:
* prędkość: Prawdopodobnie związane ze słowem oznaczającym „szybki” lub „zwinny”.
* siła: Niektórzy uczeni myślą, że mogło to oznaczać „silne” lub „potężne”.
* kolor: Starsza teoria sugeruje, że była związana ze słowem oznaczającym „brązowy”, wspólny kolor konia.
Tajemnica utrzymuje się, ponieważ nie mamy pisemnych zapisów z tego starożytnego okresu. Jednak szerokie rozprzestrzenianie się tego słowa w językach indoeuropejskich sugeruje jego znaczenie dla wczesnych ludzi.
Zasadniczo wiemy, że słowo „koń” jest bardzo, bardzo stare, ale jego dokładne pochodzenie wciąż jest trochę zagadką.