Złożone oddziaływanie czynników
Wprowadzenie większych koni nie doprowadziło bezpośrednio do powstania ciężko zbrojonych rycerzy. Był to złożony proces wzajemnego oddziaływania wielu czynników, które przyczyniły się do powstania elitarnych ciężko zbrojonych wojowników w średniowiecznej Europie.
Hodowla i konie bojowe
Selekcja hodowlana doprowadziła do stworzenia silniejszych, cięższych koni specyficznie hodowanych do wojen (destrierzy). Dało to solidną bazę do cięższej zbroi i pozwoliło rycerzom nosić więcej ekwipunku. Rasy jak perkerońska, shire'i i clydesdale'y dawały wielkość i siłę niezbędną do noszenia zbrojonych rycerzy i ich broni.
Postępy w zbrojach
Ulepszone techniki obróbki metali, zwłaszcza w XII i XIII wieku, umożliwiły produkcję trwalszych i lżejszych zbroi. Ewolucja od zbroi kolczugowej do płytowej dawała lepszą ochronę przed mieczami, włóczniami i strzałami.
Czynniki taktyczne i ekonomiczne
Ciężko zbrojni rycerze na silnych konach bojowych dali potężną siłę uderzeniową na polu bitwy. System feudalny sprzyjał rozwojowi rycerstwa konnego, a tylko elity bogate mogły pozwolić sobie na zasoby niezbędne do wypuszczenia zbrojonych rycerzy.
Podsumowując, większe konie były kluczową częścią układanki, ale powstanie elitarnych wojowników napędzali postępy technologiczne, strategie taktyczne oraz struktury ekonomiczne i społeczne średniowiecznej Europy.