Konie lipicańskie słyną z elegancji i antyku. Ich występy to nie „tricki” w potocznym sensie, ale seria wyrafinowanych figur dressurowych pokazujących atletyzm, trening i partnersztwo z jeźdźcem. Przykłady:
Klasyczne figury dressury
- Pasaż (passage): Zebrany, uniesiony trot z większą impulsją i lekkością.
- Piaf (piaffe): Zebrany, statyczny trot z ekstremalnym uniesieniem i zawieszeniem.
- Pirouette: Kontrolowany obrót na tylnych nogach.
- Levada (levade): Pionowe uniesienie przedziału, tyły uniesione.
- Krupada (croupade): Skok z unoszeniem tylnych nóg do klatki piersiowej.
- Kapriola (capriole): Skok z wyprostowaniem tylnych nóg do tyłu.
- Skoki: Lipicańce są też doskonałymi skoczkami – różne skoki w programie.
Inne charakterystyczne ruchy
- Hiszpański chód (Spanish Walk): Wolny, majestatyczny chód z wysokim unoszeniem kolan i elegancką pracą nog.
- Szkoła Jazdy (School of Equitation): Tradycyjny pokaz serii złożonych manewrów w ścisłej kolejności.
- Kwadril (Quadrille): Choreograficzny występ grupowy koni i jeźdźców – zsynchronizowane figury.
Ważne
- Trening latami: Latami rygorystycznego treningu by osiągnąć ten poziom. Budowanie zaufania, komunikacji, sprawności.
- Nacisk na grzeczność: Ruchy imponujące I grzeczne. Płynność konia, kontrola jeźdźca – nie szybkość/moc.
Pokazy lipicańców to nie „tricki”, ale partnerstwo koń-jeździec, historia, rodowód, piękno klasycznej dressury.