Zewnętrzne cechy konia:
Głowa:
Uszy: Długie, ruchome uszy służące do słuchu i komunikacji.
Oczy: Duże, wystające oczy położone po bokach głowy, dające szerokie pole widzenia.
Nosnica: Obszar wokół nosa i ust, zawierający dziury nosowe, wargi i usta.
Dziury nosowe: Duże i rozszerzone, pozwalające na wydajne oddychanie.
Czoło: Obszar między oczami a szczytem głowy.
Grzywa: Długie, płynące włosy rosnące wzdłuż górnej części szyi.
Tułów:
Szyja: Długa i giętka, łącząca głowę z tułowiem.
Łopatka: Punkt, w którym szyja spotyka się z tułowiem.
Klatka piersiowa: Obszar między przednimi nogami.
Grzbiet: Górna część tułowia między łopatką a pośladkami.
Lędźwia: Obszar między grzbietem a pośladkami.
Pośladki: Tylne części, w tym biodra i pośladki.
Ogon: Długie, puszyste przyrostek rosnący z pośladków.
Bok: Obszar między żeberkami a tylnymi kończynami.
Nogi:
Przednie nogi:
Łopatka: Łączy nogę z tułowiem.
Przedramię: Długa kość pod łopatką.
Kolano: Staw między przedramieniem a kością gwałtowną.
Kość gwałtowna: Długa, chuda kość pod kolanem.
Kołacz: Staw między kością gwałtowną a pasternem.
Pastern: Krótka kość między kołaczem a kopyto.
Kopyto: Twarda, rogowa osłona chroniąca stopę.
Tylne nogi:
Biodro: Łączy nogę z tułowiem.
Udo: Duża masa mięśniowa między biodrem a kolanem tylnym.
Kolano tylne (stifle): Staw między udem a górą nogi.
Gaskin: Obszar między kolanem tylnym a skokiem.
Skok: Staw między gaskinem a kością gwałtowną.
Inne:
Sierść: Włosy pokrywające ciało konia.
Kolorystyka: Konie występują w szerokiej gamie kolorów i wzorów.
Znaki: Unikalne wzory kolorystyczne służące do identyfikacji poszczególnych koni.
Kopyta: Twarde, rogowe osłony chroniące stopy.
To tylko krótki przegląd zewnętrznych cech konia. Istnieje wiele innych szczegółów do obserwacji, w zależności od celu badania. Na przykład weterynarz może szukać oznak choroby lub urazu, a hodowca koni może być bardziej zainteresowany konformacją zwierzęcia.