„Szerokości konne” to pasma słabych wiatrów i wysokiego ciśnienia ok. 30 stopni północnej i południowej szerokości.
Nazwa pochodzi z epoki żeglugi żaglowej. Statki tam się zatrzymywały (bez wiatru), a żeglarze rzucali konie za burtę, by oszczędzać wodę i jedzenie.
To historyczny termin żeglarski związany z trudnymi warunkami, a nie formalnym pomiarem geographycznym.