Historia
Używanie nosebandów i uścisków sięga przed 1400 r. p.n.e. W XXI w. noseband nie służy do treningu (jak dawniej). Figure-8 noseband trzyma pysk zamknięty na uścisku, flash noseband – tradycyjna część uprząży.
Dawne czasy
Jeźdźcy od zawsze używali uścisków i uzdewek. Wczesni jeźdźcy: uściski i uzdewki, ale bez siodeł – trudna jazda (Equi Search). Pierwsze uściski: naturalne materiały – kość, róg, lina (szybko zużywane). Epoka brązu/żelaza (1400–800 p.n.e.): ludzie Luristanu (Mezopotamia) wytworzyli metalowe uściski (5–6 cali), na większe konie. Styl niezmieniony do średniowiecza.
Noseband
Stabilizuje uścisk w pysku. Pozycja: 2–3 palce od kości policzkowej. Rodzaje: cavesson (angielskie, snaffle, spokojne konie polowe), figure-8 / flash – dodatkowy pasek pod nosebandem trzyma pysk zamknięty.
Trening i szkoły jeździeckie
Podstawowa uzdę Luristanu się nie zmieniała w średniowieczu – jeździectwo domeną bogatych, wjazd w bitwę. Szkoły treningowe od XV w.: długie metalowe uściski i curb chainy – uszkadzali pysk. Ludniejsza Szkoła Szampańska (XVIII w.): snaffle – minimalne uszkodzenia nawet przy niedoświadczonym jeźdźcu.
Technologia
Stare uprzęże: noseband prosty, trzymający szczękowce przy ruchu. Uścisk mógł być podwójny: dwa pary uzdewek – snaffle + curb – powszechne w Szkole Szampańskiej. Pochodzenie podwajania uścisków z nosebandem – nieznane.