Specyfika rasy
Tennessee Walking Horse ma naturalny "running walk" – trójbity chód, naturalnie miękki dla jeźdźca, rozpoznawalny po charakterystycznym "kiwaniu" głowy w tym chodzie.
Cecha uzdy walking horse
Szeroki czołek (browband), zazwyczaj jaskrawy, z prostym nosobandem (noseband), łańcuszkiem podbródkowym (curb chain) i podbródkiem (throatlatch). Rozmiar większy – rasa duża, głowa spora. Ważne: noseband i throatlatch dobrze dopasowane – max 1 palec pod nimi.
Trzemię (bit) specjalne
Zwykle proste snaffle z umiarkowanymi szankami (shanks). Niektórzy długie szanki – im dłuższe, tym ostrejšie trzemię. Ponieważ koń naturalnie trzyma głowę wysoko i kiwanie ma nastąpić w szyi, zbyt ostre trzemię powoduje "rack" (bardziej wzniesiony chód) zamiast running walk. Rack oceniany innymi standardami.
Zalety i wady
Plusy: ładnie wystawiają głowę, zwracają uwagę na oczy kolorem czołka, dają kontrolę bez hamowania naturalnego ruchu. Minusy: mogą okrutnie karzeć pysk, ograniczać naturalny chód.
Co rozważyć przed zakupem
Zleć profesjonaliście dobór trzemienia i rozmiaru uzdy. Osobisty test różnych opcji oszczędza czas, pieniądze na zwroty i problemy treningowe.
Mit: "musi mieć ostre trzemię"
Fałsz. Prawdziwi walkerzy nie potrzebują ostrego/gag bitu. Jeśli koń wytresowany – robi robotę chętnie, bez walki. Naturalne kiwanie vs napięcie całego ciała przy walce z trzemieniem.