Anatomia i znaczenie
Tyły: miednica, biodra, pośladki, uda, krupa, ćwierć. Muszą być silne by niesieć ciało z impulsion. W western i skokach: gwałtowne hamowanie, skręty – cały ciężar na tyłach. Zbierność (collection) też wymaga silnych tyłów.
Potrzebne:
Piony gruntowe, kawaletti, skoczki krzyżowe i małe oksy
Ćwiczenia
- Pagórki. Chód w górę i w dół. Najprostsze wzmacnianie tyłów + przerwa od manieży. Wzmocni też mięśnie brzucha (pomagają używać tyłów). Luźne wodze, siadło: w górę stań w stirupach (odciąż grzbiet), w dół nachyl się do tyłu. Z czasem dodaj chody. Różnorodność: pagórki na wycieczkach.
- Troc przez piony (3–5, ok. 1,5 m). Nowe? Zacznij chodem. Troc: równowaga, zaokrąglenie grzbietu, mięśnie brzucha. Siadło dwupunktowe (off the back), luźne wodze – koń sięga w dół. Gdy opanuje – podnoś piony lub użyj kawaletti regulowanych.
- Przejścia (transitions). Zmiana chodów = tyły pod koniem, ramka zaokrąglona. Start: troc-chód-troc, potem galop-chód-galop. Miękkie ręce, luźne siadło. Przejścia WEWNĄTRZ chodu: wydłużanie/skracanie skoku.
- Gimnastyka skokowa. Wymagane w skokach: koń musi skakać TYŁAMI, nie rzucać się przednimi. Start: piona trotowa 2,1–2,4 m przed małym krzyżowcem. Drugi skok 5,5 m dalej, piona 5,2 m za nim. Stopniowo podnosz.
Zasada: Różnorodność, postępowość, jakość nad ilością. Silne tyły = zdrowszy, bardziej atletyczny koń.