Trening pełnej krwi wymaga praktyki i doświadczenia – jak każda rasa. Często uważane za nadwrażliwe i trudne, mają budowę atletyczną i temperament. Długie nogi, sylwetka charta, chuda głowa, potężne tyły. Prawidłowo wytrenowany thoroughbred to wyjątkowy koń rekreacyjny angielski, equitation, wyścigowy lub sportowy.
Historia pełnej krwi
Przełom XVII/XVII wieku: trzej hodowcy skrzyżowali trzech ojców (Darley Arabian, Godolphin Arabian, Byerly Turk) z rodzimymi kobiłami. Celem: elegancki, szybki, długodystansowy biegacz – sukces. Pełna krew nie pasuje do każdego jeźdźca. Potrzebny pewny, średniozaawansowany jeździec, poradzący z temperamentem.
Po wyścigach (Off the Track)
Jakość poprzedniego właściciela wpływa na przyszłość konia. Dobry właściciel: dobrość, leczenie chorób, nie startowanie chorego. Jeźdźcy treningowi (exercise riders) jadą na poręczu w lewo (counterclockwise) wolno. Szybcy na wewnętrznej torze. Inni średnio w środku. Aby przyjąć konia z toru, musisz być silnym, pewnym jeźdźcem. Daj czas na nowe życie.
Powrót do podstaw (Back To Basics)
Nepokorne konie mogą potrzebować powrotu do podstaw – zwłaszcza po jednej dyscyplinie lub nowym właścicielu. Powtórzenie klucz. Ponowne przejście treningu (nawet jeśli nie jest przyczyną) wzmocni go. Czas na groundwork – nauka szacunku. Longowanie wzmocni mięśnie. Jeśli koń ma zmęczone mięśnie – wzmacnia bez ciężaru jeźdźca. Jeśli tylko uparty – longowanie tylko wzmocni go i utrudni kontrolę w siodle.
Ból (Pain)
Konie z toru często mają problemy medyczne wyjaśniające zachowania. Pełny badanie weterynarza + chiropraktyka konna może rozwiązać problemy. Choćby dać pewność, że to nie medycyna. Sprawdź siodło i sprzęt na uciski i pocierania, powodujące ból.