Różne techniki treningu dają różne rezultaty. Niektóre opierają się na delikatnym podejściu, np. metoda „horse whisperer”. Inne wymagają bardziej asertywnego stylu. Wybór metody zależy tak bardzo od trenera, jak i od konia. Delikatność jest lepsza od technik promujących brutalność. Ale delikatność nie znaczy słabości – buduje u konia zaufanie do Twojego przywództwa.
Naturalny Horsemanship (Natural Horsemanship)
Filozofia wykorzystująca delikatne zachęcanie do treningu. Założenie: delikatne traktowanie to najlepsza droga do zysku szacunku i dobrych zachowań. Technika buduje więź między trenerem a koniem, wzajemne zaufanie.
Metoda „łamania” (Breaking Method)
Technika stosowana na Zachodnich USA. Od 2011 r. traci na popularności na rzecz bardziej humanitarnych metod. „Łamanie” to metoda siłowa: trener zmusza konia do podległości. Koń jest posielony i zamknięty w korali, gdzie trener wsiada na niego.
Metoda Join-Up
Monty Roberts rozwinął technikę Join-Up jako intuicyjną komunikację kon-trener. Roberts nazwał „equus” język bezgłosowej komunikacji w stadzie. Trener wpusza nowego konia do rondy. Następnie robi gwałtowne, głośne ruchy, symulując zagrożę, by koń uciekł. Potem daje koniowi wybór: ucieczkę albo „join-up” (dołączenie) przez język ciała. Gdy ćwiczenie udane, koń reaguje zablokowaniem ucha na trenerze i opuszczeniem głowy – znak szacunku.
Trening koni rekreacyjnych / pokazowych (Pleasure Horse Training)
Konie rekreacyjne to konie pokazowe. Trening wymaga specyficznej komunikacji do skomplikowanych poleceń. Zaczyna się dopiero po nawiązaniu relacji i pewnym dawaniu komend. Najpierw podstawy: galop, troc, chód. Potem kontrola prędkości. Kluczem jest utrzymanie konia w relaksie, bo presja występu stresuje zwierzę.