Konie to niesamowite zwierzęta: silne, inteligentne, chętne do współpracy. Gdy konik, z którym pracujesz, „robi nie to”, są różne przyczyny i sposoby naprawy. Dyscyplina zależy od temperamtentu, przyczyny, stopnia szkolenia i zaufania. Konie muszą ufać trenerowi – surowość nie działa. Z drugiej strony – to duże zwierzę. Musisz ustalić status lidera stada i go utrzymać.
Instrukcje
-
Zdiagnozuj problem. Młodzie buczą i wybuchają energią z zabawy, nie złośliwości. Konie zamknięte w boxach bez wybiegania zachowują się podobnie. Rasowe „hote” (np. araby, pełna krew) są bardziej pobudliwe. Musisz znać konia: wiek, rasa, osobowość, karmienie, ruch – wszystko wpływa na zachowanie.
-
Uspokój konia. Jeśli boi się niesłusznie (np. folsnujący folię) – uspokój niskim głosem, głaszcząc szyję. „Jeśli Ty się nie martwisz, on też nie będzie” – zawsze działa. Spokojny koń rzadziej wybucha (kopyta, gryzienie, bunt).
-
Użyj kija (crop). Jeśli w jeździe prosisz o ruch do przodu – koń ma od razu odejść od presji. Jeśli nie – uderzenie kijem w pośladki uczy, że noga = idź.
-
Powiedz „nie”. Szczególnie przy pracy z ziemi – gwałtowne „Nie!” często rozwiązuje problem. Np. koń unosi nogę by kopnąć lub próbuje gryźć – głośne „Nie!” pokazuje, że Ty rządzisz, nie on.
-
Cofaj konia. Jeśli nie szanuje Twojej przestrzeni – odsuń go od siebie. Cofanie w pracy z ziemi uczy, że musi zostać tam, gdzie go postawiłeś.
-
Idealny timing. Maksymalnie 2–3 sekundy między zachowaniem a korektą. Konie uczą się powtarzaniem, ale tylko gdy kojarzą przyczynę z skutkiem.
-
Nagradzaj. Konie uczą się presją i puściem. Chcesz miękkie usta – puść, gdy koń przyjmie hamulec. Proś o cofanie – przestań, gdy w dobrym miejscu. Głaszczenie i miłe słowa działają daleko. Koń ma doskonałą pamięć i zmysły – trening cierpliwy, ale konsekwentny daje lepsze efekty długoterminowe niż siła.