Charakterystyka ogólna
Ślimaki należą do klasy Bivalvia – mięczaków z zasklepionymi muszlami. Mogą żyć w wodzie słonej i słodkiej. Akwaryści często trzymają kilka gatunków jako zwierząt domowych w akwariach morskich, np. Tridacna crocea i inne Tridacna. Poszczególne gatunki nieco się różnią zachowaniem, ale wszystkie mają podobne układy nerwowe i sposoby żywienia. W prawidłowo utrzymywanym akwarium morskim ślimaki mogą dobrze się rozwijać.
Zachowanie defensywne
- Podstawowa metoda obrony to szczelne zamknięcie muszli. To całkowicie zapobiera drapieżnictwu większości gatunków. Ślimaki z nożowatymi muszlami kopią w piasek, by uniknąć zagrożeń, a niektóre gatunki (np. ślimak pilnik) uciekają, szybko klapając dwiema połówkami muszli. Niektóre gatunki uwalniają sekrecje odstraszające drapieżników. Większość gatunków spędza większość czasu ze szczelnie zamkniętymi muszlami.
Żywienie
- Większość ślimaków to filtry. Drobne cząsteczki przefiltrowywane są przez ciało ślimaka, a następnie przetwarzane przez nefridia (komórki podobne do nerek). Niektóre ślimaki kopią się i wystawiają syfon na powierzchnię wody, by łapać pokarm.
Rozmnażanie
- Większość gatunków ma osobniki męskie i żeńskie. Roz mnożą się przez zapłodnienie zewnętrzne. Samice zrzucają jajka do wody w sezonie rozmnażania, samce puszczają nasienie. W niewoli ślimaki chętniej się rozmnażają, gdy temperatura wody najpierw spadnie, a potem wzrośnie – to naśladuje naturalne warunki. Dorośli nie opiekują się młodymi.
Inteligencja
- Ślimaki nie mają mózgu. Zamiast tego mają komórki gangliowe prowadzące impulsy. Prawdopodobnie czują ból i reagują na proste bodźce warunkowe. Większość naukowców uważa, że są niezdolne do rozwiązywania nowych problemów. Refleksy (ucieczka, kopanie, inne zachowania ochronne) naśladują rozwiązywanie problemów. Ślimaki nie wiązują relacji z właścicielami ani nie tworzą więzi z innymi ślimakami.