Powszechnym błędem jest przekonanie, że miedzie płyną do tyłu. Miedzie i inne cefalopody, takie jak sepie i ośmiornice, używają napędu wodorutowego do poruszania się w wodzie. Rozszerzając i kurcząc swoje mięśniowe płaszcze, wymuszają wypływ wody przez lejkowaty kwasek zwany hyponomem, napędzając się do przodu.
Płetwy na ich ciałach zapewniają stabilność i kontrolę kierunku, pozwalając im płynąć do przodu, unosić się, gwałtownie zmieniać kierunek, a nawet wykonywać subtelne korekty wstecz, gdy jest to konieczne. Ich system napędowy daje im niezwykłą zwinność w oceanie, a nie ścisłe płynięcie do tyłu.