Rozpowszechnienie grzywawek żałobnych w Ameryce Północnej dzieli się na trzy podgatunki:
Grzywaczka żałobna wschodnia
(Zenaida macroura carolinensis): Wschodnie USA, Kanada, części Meksyku. Jaśniejsza szarość niż inne podgatunki.Grzywaczka żałobna zachodnia
(Zenaida macroura marginella): Zachodnie USA, Kanada, Meksyk, az Pacyfik. Ciemniejsza szarość lub brązowoszara.Grzywaczka żałobna meksykańska
(Zenaida macroura mexicana): Głównie Meksyk i Ameryka Środkowa. Brązowsza/rdzawszara.Wiosną i latem gniazdują w całym zasięgu – na drzewach, krzakach, konstrukcjach ludzkich. Jesienią wędrują na południe: wschodnie i zachodnie do południowych USA, Meksyku, Ameryki Środkowej. Meksykańskie mniej wyraźne wędrówki lub ruchy lokalne.
Wędrówki sezonowe za zasobami (jedzenie, gniazdowiska), ale wzorce zależą od pogody, pożywienia, zmian siedlisk. Monitorowanie populacji i wędrówek ważne dla ochrony i zrozumienia dynamiki rozpowszechnienia.