Węgorze mają różne wymagania co do schronienia w zależności od gatunku i etapu życia.
Wczesne życie
Larwy (leptocephalus): Żyją w otwartym oceanie, płyną z prądami, żywiąc się planktonem. W tym etapie nie wymagają konkretnego schronienia.
Młodzie (elwers/angule): Gdy docierają do obszarów przybrzeżnych, młode węgorze potrzebują ochrony przed drapieżnikami i elementami. Często szukają schronienia w:
- Ujściach rzek, gdzie woda zakwaszona daje ochronę i pożywienie.
- Szczelinach pod kamieniami i zanieczyszczeniami.
- Łąkach morskich (seagrass beds).
Dorosłe węgorze
Węgorze słodkowodne: Mogą wykorzystywać nory w miękkim osadzie, przestrzenie pod kamieniami i pniami, jaskinie, puste pnie, a czasem porzucone obiekty ludzkie jak rury czy stare studnie.
Węgorze morskie: Często szukają ucieczki w rafach koralowych, łąkach morskich, szczelinach skał, jaskiniach, wrakach statków i rafach sztucznych.
Kluczowe czynniki
Schronienie jest niezbędne do ochrony przed drapieżnikami. Jakość wody i bliskość źródeł pożywienia też mają znaczenie. Idealne schronienie zależy od gatunku, etapu życia i siedliska.