Wstęp
Wyporność pozwala rybach pływać bez dużego wysiłku. Większość używa pływaka pęcherzykowego, ale niektóre gatunki mają specjalne adaptacje do różnych środowisk. Naturalna wyporność = ucieczka od drapieżników, szukanie pożywki, partnerów.
Wyporność neutralna
Ryby utrzymują stan wyporności neutralnej: siła wyporu wody = ciążenie grawitacji. Bez tego: toną lub unoszą się na powierzchni. Nie mogłyby płynąć w wolę. Automatycznie utrzymują to jedną lub więcej adaptacjami.
Pływak pęcherzykowy
Większość ryb kostnych: specjalny organ – pływak pęcherzykowy. Napompowuje powietrze, wypiera wagę ryby. Napompowuje na dwa sposoby: 1) połkanie powietrza prosto do pływaka, 2) automatyczna dylatacja/kurczenie naczyń krwionośnych – bilans gazów wychodzących/wchodzących.
Wypieranie wodą
Niektóre ryby połkną wodę do żołądka – tymczasowy pływak. Rekiny piaskowe (sand tiger sharks): wypływają na powierzchnię, połkają wodę, używają jej wagi do płynnięcia. Inne używają płetw do wypierania wody – jak ptak macha skrzydłami w powietrzu. Ciśnienie wody od płetw równoważy grawitację.
Adaptacje wątroby i szkieletu
Reki, płaszczki, rajowe: inne adaptacje. Chrzęst zamiast kości → ciała lżejsze, elastyczne. Wątroby magazynują więcej olejów niskogęstych niż ssaki. Wedle Shark Trust: wątroba rekina = 25% masy ciała (u ssaka 5%). Duża, olejowa wątroba = wyporność neutralna jak pływak pęcherzykowy u ryb tropikalnych.