Zrozumienie Dentamicy: zastosowanie, mechanizm, bezpieczeństwo

Co to jest Dentamicyna?

Dentamicyna to półsynetyczny antybiotyk z grupy aminoglikozydów, blisko spokrewniony z gentamicyną. Stosuje się ją głównie w leczeniu infekcji zębowych. Produkuje się ją przez hodowlę Micromonospora chersina lub Micromonospora echinospora var. denitrificans.

Spektrum antimikrobialne

Podobnie jak inne aminoglikozydy, dentamicyna silnie działa na bakterie Gram-ujemne. Aktywność in vitro obejmuje: Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter calcoaceticus var. anitratus, Burkholderia cepacia. Zazwyczaj nieaktywna na większość bakterii Gram-dodatnich (stafyloki, enteroki) oraz anaeroby obligatowe.

Oporność i wchłanianie

Dentamicyna nie wykazuje oporności krzyżowej z penicylinami, cefalosporynami, erytromicyną, klindamycyną, tetracyklinami. Oporność może powstawać przez geny plazmidowe kodujące enzymy modyfikujące lek (często adenylacja) lub geny wpływające na transport do rybozomów.

Ze względu na słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego, dentamicyna podaje się zazwyczaj dożylnie.

Potencjalne skutki uboczne

Dentamicyna może powodować oto- i nefrotoksyczność. Ryzyko rośnie przy obniżonej wydajności nerek i współzawodzeniu innych nefrotoksycznych antybiotyków (np. vankomycyna).