Rekiny mają niezwykły węch, kluczowy do przetrwania pod wodą. Układ węchowy wysoce rozwinięty, pozwala wykrywać i śledzić zapachy w wodzie.
1. Nostrzyle: Para na dole pyska. Każda prowadzi do jamy nosowej wyłożonej komórkami węchowymi.
2. Narządy węchowe: Komórki z receptorami wykrywającymi cząsteczki zapachowe rozpuszczone w wodzie. Ekstremalnie czułe – śladowe stężenia.
3. Nerwy węchowe: Sygnały do błon węchowych w mózgu, tam przetwarzane i przekazywane do wyższych centrów.
4. Wykrywanie i identyfikacja: Szeroki wachlarz zapachów: ofiary, drapieżcy, partnerzy, krew. Identyfikacja konkretnych źródeł.
5. Śledzenie zapachu: Podążanie za smugami zapachowymi ofiar/zwierząt na duże odległości. Kluczowe do znajdowania pożywienia i nawigacji.
6. Polowanie i żywienie: Węch znajduje ofiary – zapachy rannych ryb, zdenerwowanych zwierząt, przynęt wędkarzy. Przewaga w łowieckiej.
7. Interakcje społeczne: Niektóre gatunki rozpoznają zapachy znajomych (partnerzy, członkowie grupy) – budowanie struktur społecznych.
Węch rekinów – kluczowy układ sensoryczny do polowania, nawigacji, życia społecznego.