Pieczątki walcowe wynaleziono w Bliskim Wschodzie w IV tysiącleciu p.n.e. Służyły jako forma identyfikacji osobistej, do pieczętowania ważnych dokumentów i towarów. Wykonane z kamienia, metalu, gliny, grawerowane skomplikowanymi wzorami – zwierzęta, rośliny, symbole religijne, postacie ludzkie.
Zastosowania:
- Pieczętowanie dokumentów: umowy, traktaty. Pieczątkę toczyło po mokrej glinie – odciek był podpisem, zabezpieczał przed fałszerstwem.
- Zabezpieczanie towarów: pojemników z jedzeniem, winem – odciek chronił przed zanieczyszczeniem.
- Identyfikacja osobista: każdy miał unikalną pieczątkę – podpis, zabezpieczenie przed fałszerstwem.
Pieczątki walcowe były kluczowym elementem kultury bliskowschodniej, chroniąc dokumenty, towary i mienie.