System oddechowy złotych rybek
Złota rybka (Carassius auratus) – udomowiony podgatunek karpia. Pokarm: pokarm rybny, glony, plankton, drobne organizmy wodne. Łatwe w opiece, ale system oddechowy złożony jak u innych ryb.
Oddychanie
System jednokierunkowy: woda przepływa przez zębogęby z powrotem do zbiornika, tlen wchłaniany. Zębogęby = złożone filtry wyciągające tlen z wody.
Temperatura
Zimna woda: powierzchnia zębogęb rośnie, tempo oddechu spada. Cieplejsza woda: powierzchnia i tempo maleją (układ nie działa prawidłowo). Tlen w cieplejszej wodzie mniej – system pracuje ciężej.
Poziom tlenu
- Wysoki tlen: tempo oddechu maleje (ryzyko zatrucia tlenem).
- Niski tlen: tempo rośnie, by wchłonąć więcej. Ekstremalny spadek = duszność, śmierć.
Przeludnienie
W gęstym stadzie: ryba musi wchłonąć więcej tlenu w krótszym czasie. Powierzchnia zębogęb rośnie, tempo oddechu rośnie. Gęste stadko wymaga pompy powietrznej (aerenacji).
Poziom pH
pH = kwasowość/zasadowość. Niski = zbyt kwasowe, wysoki = zbyt zasadowe. Złote rybki potrzebują równowagi.
- pH za wysoki: tempo oddechu maleje (unikanie zatrucia).
- pH za niski: tempo rośnie (kompensacja).
- Skrajne wartości długo utrzymywane = śmierć.