Wymieranie rekinu megalodon (Otodus megalodon) to złożony i wciąż dyskutowany temat. Naukowcy wskazują na kilka czynników, które mogły do niego przyczynić się:
Zmiany klimatyczne
Istotne zmiany klimatu w późnym mioceenie i wczesnym pliocenie wpłynęły na temperatury oceanów i prądy morskie, co z kolei wpłynęło na rozmieszczenie i liczebność ofiar megalodona, takich jak duże ssaki morskie i ryby.
Konkurencja i drapieżnictwo
Pojawienie się innych dużych drapieżników morskich, w tym orków i rekinów białych, mogło zwiększyć konkurencję o pożywienie. Niektórzy naukowcy sugerują, że orki mogły polować na młode megalodony.
Zmiany w populacjach ofiar
Zmiany w liczebności i różnorodności gatunków ofiar mogły mieć kaskadowy wpływ na zapasy pożywienia megalodona. Spadek populacji niektórych gatunków wielorybów mógł ograniczyć dostępność pokarmu.
Strata siedlisk
Zmiany poziomu mórz i środowisk przybrzeżnych mogły doprowadzić do utraty odpowiednich siedlisk, w szczególności miejsc rozmnażania i dojrzewania młodych, co obniżyło sukces rozmnażania i wskaźniki przeżycia.
Czynniki genetyczne
Duży rozmiar megalodona i wyspecjalizowane nawyki żywieniowe mogły sprawić, że był wrażliwy na mutacje genetyczne i miał zmniejszoną zdolność adaptacji do zmieniających się warunków środowiskowych.
Te czynniki prawdopodobnie działały w połączeniu, a nie pojedynczo. Dokładne mechanizmy i wkład każdego z nich pozostają przedmiotem trwających badań naukowych i dyskusji.