Maurits Cornelius Escher urodził się w 1898 r. w Leeuwarden, Holandia, jako najmłodszy syn inżyniera budowlanego. Miał dwóch starszych braci i siostrę. Ojciec zmarł, gdy miał 3 lata, matka po 7 latach wyszła za mąż ponownie. Escher nie bliskiego stosunku z ojczymem, często czuł się obcym w rodzinie.
Jako dziecko interesował się sztuką, rysował wcześnie. Uczęszczał do Haarlemskiej Szkoły Architektury i Sztuk Dekoracyjnych, ale odszedł po 2 latach – nie czuł, że się uczy. Podróż do Włoch i Hiszpanii zainspirowała go sztuką i architekturą.
1924 r. ożenił się z Jettą Umiker, Szwajcarką. Mieli trzech synów: George’a, Arthura, Jana. Przeprowadzki: Holandia 1935, Baarn do 1941, potem Laren.
II wojna światowa: Escher z rodziną w ukryciu przed nazistami. Kilkukrotne przeprowadzki, zmiana nazw. Mimo to rysował i malował, tworząc najsłynniejsze dzieła.
Po wojnie powrót do Baarn. Kontynuował pracę, zdobył światową sławę unikalnym stylem. Zmarł w Laren w 1972 r., lat 73.
Życie rodzinne Eschera było skomplikowane. Mimo trudności kontynuował twórczość i zdobył międzynarodową sławę.