Anatomia a dieta
Budowa ryby lagunowej bezpośrednio odzwierciedla jej dietę. Ryby żerujące plankton mają głębokie drążenie skrzeli do wpychania wody z planktonem, a sprezyste, szybkie ryby są zbudowane do pościgu za szybką ofiarą. Ale nawet wolniejsze ryby mogą być skutecznymi drapieżnikami – te z wystającymi pyszczkami łapią małe ryby i inne organizmy, nie potrzebując szybkiego pościgu.
Środowisko laguny a dieta
Laguny to złożone środowiska z różnorodnymi pod-ekosystemami, każdy z inną fauną. Ryby preferujące różne nisze w lagunie różnią się dietą. Badanie z 2005 r. (Kulbicki i in.) na Nowej Kaledonii: ryby pelagiczne (otwarty ocean / przybrzeżne strefy lagun) mają mniej zróżnicowaną dietę – te strefy mniej atrakcyjne (brak schronień). Ryby preferujące rafy i piaskowe dna – chętniej jadą skorupiaki.
Zasięg migracji a dieta
Nawiasy żywieniowe skorelowane z zasięgiem wędrówek. To samo badanie: im większy zasięg gatunku, tym mniej gatunków wolno pływających w diecie. Skorupiaki dominują w diecie ryb o małym/średnim zasięgu, mięczaki – przy średnim/wielkim.
Wielkość stada a dieta
Wielkość stada wpływa na wybór i różnorodność pożywienia. Ryby w dużych stadach jedzą mniejszą różnorodność ofiar niż w małych stadach, ale samotne ryby też mają wąską dietę. Ryby w małych/średnich stadach jedzą mniej gatunków wolno pływających, a te w małych stadach częściej sięgają po robaki.