Ryby morskie żyją w naturalnym środowisku, gdzie poziom soli jest znacznie wyższy niż w ich ciałach. Ponieważ sól przyciąga i wyciąga wodę, otocząca woda morska pobiera wodę z wnętrza ryby, więc muszą one stale pić wodę, by uzupełnić straty. Proces wyciągania wody z ciała przez otaczającą wodę o wyższym stężeniu soli nazywa się osmozą. Zarówno ryby morskie, jak i słodkowodne polegają na osmozie i dyfuzji, by utrzymać tkanki w zdrowiu.
Woda do uzupełnienia
Ryby morskie są doskonale dostosowane do своего słonego środowiska i potrzebują osmozy do życia. Płyn uzupełniający, pobierany by zastąpić utraconą wodę, jest odsolany procesem zwanym dyfuzją. Dyfuzja pozwala rybom żyć w stanie ciągłej osmozy.
Gdyby ryba morska została umieszczona w środowisku bez nadmiaru soli na zewnątrz, np. w wodzie słodkiej, jej naturalna tendencja do przyciągania wody i usuwania z niej całej soli spowodowałaby, że ryba „wybuchnie” wodą, która nie jest usuwana z organizmu przez środowisko.
Przeładowanie wodą
Ryby słodkowodne z drugiej strony podlegają efektowi odwrotnemu. Poziom soli w ich ciałach jest wyższy niż w otaczającej wodzie, bo woda jest ciągle przyciągana do wnętrza przez zawartość soli w ich układzie. Ryby słodkowodne nie piją wody. Gdyby zostały umieszczone w środowisku morskim, dosłownie utopią w morzu wody, bo nie są przystosowane do pobierania nadmiaru wody.