1. Zmniejszona dostępność ofiary:
- Węgorze piaskowania karmią się przede wszystkim na zooplanktonie, małych skorupiakach i larwach ryb.
- Śledź, będąc rybą planszczącą, rywalizują z węgorzami piaskowymi o te same zasoby żywności.
- Jeśli populacja śledzia zmniejszy się, może nastąpić wzrost dostępności zooplanktonu i larw rybnych, co przyniesie korzyści węgorze.
2. Zmiany w dynamice drapieżników:
- Węgorze piasku są ofiarą różnych drapieżników morskich, w tym śledzia.
- Spadek liczby śledzia może spowodować zmniejszenie ciśnienia drapieżnego na węgorze, umożliwiając wzrost ich populacji.
3. Zwiększona konkurencja:
- Węgorze piasku i śledź zajmują podobne nisze ekologiczne, konkurując o zasoby żywności i siedlisk.
- Przy mniejszej liczbie śledzia rywalizujących o zasoby, węgorze piasku mogą potencjalnie rozszerzyć swoją populację i zająć więcej dostępnych siedlisk.
4. Wpływ na środowisko:
- Śledź odgrywa kluczową rolę w cyklu składników odżywczych i transferu energii w ekosystemach morskich.
- Spadek obfitości śledzia może wpływać na ogólną dynamikę ekosystemu, w tym zmiany dostępności składników odżywczych i wydajności fitoplanktonu.
- Te pośrednie efekty mogą mieć szersze konsekwencje dla całej sieci pokarmowej, potencjalnie wpływającym na węgorze piasku i inne gatunki.
5. SHING CIŚNIENIA Połowa:
- Jeśli zapasy śledzia spadają i stają się mniej obfite, wysiłek połowowy może przejść na inne gatunki, w tym węgorze piaskową.
- Zwiększona presja połowowa na węgorze piaskową może dodatkowo przyczynić się do spadku populacji.
Dlatego spadek obfitości śledzia może pozytywnie wpłynąć na populacje węgorza piasku poprzez zmniejszenie konkurencji o żywność, presję drapieżną i prawdopodobnie umożliwiając im rozszerzenie ich niszu ekologicznego. Jednak ogólny wpływ zależy również od konkretnego kontekstu ekologicznego, warunków środowiskowych i innych czynników, które wpływają na złożoną dynamikę ekosystemów morskich.