Czynniki biotyczne oceanów tropikalnych

Trzy oceany mają wody w strefie tropikalnej: Atlantycki, Spokojny i Indyjski. Często nazywane oceanami tropikalnymi, bo część ich systemu leży w pasie równikowym między Wendek Koziorożca (na północy) i Raka (na południu). Każdy ocean ma organizmy wykonujące czynniki biotyczne – działania wpływające na inne istoty. Rośliny, zwierzęta i mikroorganizmy tworzą sieci pokarmowe, symbiozę, konkurencję i przepływ energii.

Sieci pokarmowe (Food Webs)

Organizmy oceanów tropikalnych oddziałują głównie przez sieć pokarmową. Mikroorganizmy na bazie, duże drapieżniki (rekiny) na szczycie – brak naturalnych wrogów. Od mikroorganizmów każdy organizm jest pożerany przez inny, aż do zamknięcia sieci. Roślinność tropikalna też część sieci – niektóre zwierzęta jadają rośliny i inne organizmy.

Symbioza

Symbioza to czynnik biotyczny. Relacje symbiotyczne: ektosymbioza (wzajemna korzyść oddzielnych organizmów), endosymbioza (jeden organizm w komórkach drugiego). Cztery typy: pasożytnictwo, mutualizm, komensalizm, amensalizm.

Konkurencja

Konkurencja o zasoby. Gatunki lepiej zaadaptowane zdominują środowisko. Konkurencja zachowuje równowagę w sieci pokarmowej, trzymając gatunki w ryzach. Relacje drapieżnik-ofiara powstają, gdy obie strony walczą o przetrwanie.

Przenoszenie energii

Rośliny i zwierzęta oceanu wykonują transfer energii, gdy jeden organizm konsumuje drugi. Gdy mikroorganizmy przekształcają materie nieorganiczne (np. światło) w cząsteczki organiczne, zaczyna się transfer. Glony, rośliny kwiatowe, bakterie chemosyntetyczne to producenci. Gdy magazynują energię (ostatecznie ze słońca), są zjedzone przez inne organizmy, które przekazują energię dalej. Producentów zawsze więcej niż konsumentów.