Jak purpurowa wrzołczka (purple loosestrife) zmieniła sieć pokarmową?

Purpurowa wrzołczka (Lythrum salicaria) – roślina bagienna z Europy i Azji, wprowadzona do Ameryki Północnej w XIX w. Szybko rozprzestrzeniła się jako gatunek inwazyjny, zmieniając sieć pokarmową:

Konkurencja z roślinami rodzimymi

Silnie konkurencyjna – wyparowuje rodzimie rośliny bagienne o światło, składniki, wodę. Spada bioróżnorodność roślin, uproszczenie zbiorowiska, mniej siedlisk dla zwierząt rodzimych.

Zmiany w obiegu pierwiastków

Inny wzrost i pobieranie składników – gromadzi dużo azotu i fosforu, zmienia cykle biogeochemiczne, dostępność dla innych organizmów.

Wpływ na społeczności owadów

Przyciąga inną entomofaunę niż rośliny rodzimie. Owady związane z rodzimymi roślinami zanikają, te dostosowane do wrzołczki rosną. Kaskada na ptaki/zwierzęta jadące owady.

Zmiana struktury siedliska

Gęste jednokultury wrzołczki zmieniają strukturę fizyczną: mniej światła u gruntu, hamowanie innych roślin, mniej zróżnicowane siedlisko.

Wpływ na wyższymi poziomami troficznymi

Ptaki/zwierzęta jadące owady rodzimych roślin -> mniej pożywienia -> spadki populacji/zmiana diety. Drapieżnicy po nich – pośredni wpływ.

Podsumowując: wrzołczka zdestabilizowała sieć pokarmową przez zmiany roślinności, obieg pierwiastków, owady, strukturę siedliska, poziomy troficzne – kaskadowe efekty w ekosystemie.