Nazwa „Bluegill” pochodzi z charakterystycznego zabarwienia ryby, które wynika z obecności pigmentu zwanego cyjaniną w komórkach skóry. Ten pigment nadaje Bluegill charakterystyczny niebiesko-zielony kolor, który jest najbardziej zauważalny po bokach głowy, ciała i osłon skrzelowych. Nazwa naukowa Bluegilla, Macrochirus Lepomis, nawiązuje również do jej cech fizycznych. Rodzaj nazwy Lepomis, pochodzący z greckich korzeni, co oznacza „łuszcząca się osłonę skrzelową”, odnosi się do łuszczycy, która obejmuje skrzela tego gatunku. Nazwa gatunku makrochirus, co oznacza „dużą rękę”, odnosi się do stosunkowo dużych płetw piersiowych Bluegill, które są używane do pływania i równowagi.
Kolorowanie Bluegill może się nieco różnić w zależności od środowiska i diety, ale niebiesko-zielony kolor jest ogólnie spójny w całym gatunku. Kolor ryb może również mieć wpływ jej stan emocjonalny, a mężczyźni często wykazują jaśniejsze zabarwienie w sezonie lęgowym, aby przyciągnąć kobiety.
Bluegills zwykle znajdują się w płytkich wodach z czystą roślinnością i obfitą osłoną. Są to wszystkożerne i żywią się różnorodnymi owadami wodnymi, małymi rybami i materiałem roślinnym. Bluegills są również znane ze swoich agresywnych zachowań i często są łapane przy użyciu żywej przynęty, takiej jak robaki lub małe minnows.