Sandacz (Zander) to szlachetny drapieżnik wód słodkich. Oto jak go pewnie zidentyfikować:
- Kształt ciała: Wzdłużone, torpedowate, sprężyste – zbudowane do szybkiego ataku.
- Kolorystyka: Grzbiet oliwkowo-zielonkawy / brązowy, bok srebrzysto-biały, brzuch biały. Często widoczne ciemniejsze paska/płamy na bokach (u młodych wyraźne).
- Głowa: Duża, spiczasta, z dużymi oczami (adaptacja do łowienia w mroku/głęboko).
- Zębienie: Klątwy psie (kły) na szczęce górnej i dolnej – widoczne gołym okiem po otwarciu pyszczyka. To najbardziej charakterystyczna cecha odróżniająca od szczupaka.
- Płetwy grzbietowe: Dwie wyraźnie oddzielone. Pierwsza (z twardymi promieniami) czarno-pasmista. Druga (miękkopromieniowa) jasniejsza.
- Płetwa ogonowa: Rozwidłona, dolny promień często bielszy.
- Okrycie łusek: Łuski grube, szorstkie (ctenoid), głowa pokryta łuskami (w przeciwieństwie do szczupaka, który ma łuskołuszczą bezłuską na operkulum).
Habitat
Duże, czyste jeziora i rzeki z twardem dnem (piasek, żwir, kamienie). Woda dobrze natleniona, chłodna. Unika zaroślonych, mulowatych, zacieranych wod.
Cechy te (kły, dwie grzbietowe, duże oczy, kolorystyka) jednoznacznie identyfikują sandacza.