Opis – unikalna głowa jako narzędzie sensoryczne
Rekiny młot to specjalizowany rodzaj rekinów z 9 znanymi gatunkami. Ich unikalny wygląd to adaptacja ułatwiająca lokalizowanie ofiar – lepsze zmysły niż u wielu innych rekinów. Największy to rekin wielki młot (Sphyrna mokarran), inne: bielopłetwy (whitefin), żebrowany (scalloped), łyżkowaty (scoophead), gładki (smooth).
Od ogona do głowy – typowy aeroodynamiczny, ostropłetwy wygląd. Zamiast spiczynonego pyska (torpedo), mają spłaszczoną, młotkowatą głowę. Płaskie łopy wystają z boków – oczka na ich końcach. Największy gatunek: 6 m (20 stóp) i 450 kg (1000 lbs). Najmniejszy – rekin kapeluszowy (bonnethead): 0,9–1,2 m (3–4 stopy), ok. 4 kg (9 lbs).
Siedlisko i zasięg – ciepłe oceany świata
Rekiny młot żyją w cieplych regionach oceanicznych na całym świecie. Wielki młot – globalnie. Mniejsze gatunki (np. kapeluszowy) tylko w półkuli zachodniej, zasięg ograniczony. Żyją w głębokim oceanie i strefach przybrzeżnych, migrując między nimi. Migracje sezonowe – latem na północ, gdy oceany się ogrzewają.
Dieta – elektryczne pola ofiar
Rekiny polują za pomocą jam sensorycznych na głowie i ciele. Młotowata głowa z szerszym rozmieszczeniem jam wykrywa pola elektryczne emitowane przez ofiary. Dieta zależy od wielkości i gatunku. Wielki młot: duże płaszczki na dnie, mniejsze rekiny, ryby kostne. Inne gatunki: małe ryby, skorupiaki, krewetki. Ludzie nie są pożywieniem – ataki zdarzają się z obrony, nie polowania.
Cykl życia – żyworodne, samodzielne od urodzenia
Zależnie od gatunku: samotne lub wielkie stada. Mało znane o zachowaniu rozrodczym, ale wiadomo, że młode rodzą się żywe. Wielki młot: 20–40 młodych w miocie. Mniejsze gatunki: 8–12. Młode rekiny muszą samodzielnie radzić sobie od urodzenia i unikać drapieżników. Przy urodzeniu mają bardziej zaokrąglone głowy – charakterystyczny kształt rozwija się z dojrzewaniem.