Wszystkie strunogłosowe dzielą cztery istotne cechy w pewnym momencie swojego cyklu życia. Te cechy odróżniają je od innych grup zwierząt i odgrywają kluczową rolę w ich rozwoju i przetrwaniu.
1. Chorda
Chorda to elastyczna, prętowata struktura położona wzdłuż grzbietu ciała. Zapewnia wsparcie strukturalne i pozwala na elastyczne ruchy. Choć każdy strunogłosowy rozwija chrodę w stadium zarodkowym, jej los zależy od gatunku. U niektórych zwierząt, np. strunogłosowców, utrwala się przez całe życie. U kręgowców zazwyczaj jest zastępowana kościstym kręgosłupem w miarze dojrzewania.
2. Nerw grzbietowy
Nerw grzbietowy to rurkowata, pustą struktura przebiegająca wzdłuż grzbietu, nad chrodą. Służy jako układ nerwowy centralny, przekazując sygnały kontrolujące i koordynujące czynności życiowe. U kręgowców ten nerw rozwija się w mózg i rdzeń kręgowy.
3. Szczeliny gardłowe
Szczeliny gardłowe to otwory w gardle, jamie za ustami. Pozwalają na przepływ wody, pomagając w oddychaniu i filtracji pożywienia. U wielu wodnych strunogłosowych pozostają otwarte przez całe życie. U gatunków lądowych, w tym ludzi, często przekształcają się w rozwoju w struktury takie jak fragmenty ucha czy gardła.
4. Ogon poldzwonowy
Ogon poldzwonowy wystaje poza odbyt i występuje u wszystkich zarodków strunogłosowych. Pomaga w balansie, ruchu i, u niektórych gatunków, magazynowaniu tłuszczu. Choć wiele zwierząt zachowuje widoczny ogon jako dorosłe, inne – w tym ludzie – doświadczają znaczącej redukcji lub utraty ogonu w rozwoju.