Wielki Sfinks nie został całkowicie zasypany piaskiem, choć jego części były przez wieki zakryte wiatrem niesionym piaskiem pustynnym. Wykopaliska w XIX i XX wieku odkryły większość ciała, głowy i twarzy Sfinksa.
Historycznie Sfinks wielokrotnie zasypywał się i odkrywano go (m.in. przez Tuthmoza IV, Ramzesa II, a w nowożytności przez Kawiglia, Baraize'a i inne ekipy). Obecnie jest w większości odsłonięty, choć erozja wiatru i piasku wciąż zagraża rzeźbie.