Małouchy zorro (Dusicyon microtis) to nocny ssak z centrum Ameryki Południowej, klasyfikowany jako NT (bliski zagrożeniu) przez utratę siedliska. Pięć adaptacji to:
1. Wydłużony pysk: Doskonale przystosowany do wyczuwania owadów, małych kręgowców i owoców.
2. Duże, wyprostowane uszy: Ulepszają słuch do wykrywania zagrożeń i ofiar w ciemnych, gęstych siedliskach.
3. Puszysty ogon: Pomaga w balansie, zwinności i komunikacji z innymi zorrami.
4. Aktywność nocna: Unika drapieżników dziennych i konkurencji, będąc aktywnym w nocy.
5. Dieta wszechstronna (generalist): Je szeroki wachlarz pożywienia, co pozwala przetrwać w wielu siedliskach.