Zięba kaktusowa (Campylorhynchus brunneicapillus) to mały, brązowy, długooki śpiewak występujący w suchych regionach południowo-zachodnich USA i Meksyku. Łatwo rozpoznać po długim, spiczastym dziobie, blednobrązowo-białych pasmowych piórach i ogonie, który często trzyma skierowany do góry.
Zięby kaktusowe są wyraziste vokalnie, wydając złożone, powtarzalne pieśni, będące jednymi z najbardziej charakterystycznych dźwięków pustyni. Są też gwałtownie terytorialne i mogą atakować intruzów, w tym inne ptaki i ludzi, zbliżających się do gniazd.
Ich gniazda to duże, złożone konstrukcje z gałązek, kolców kaktusa i materiałów roślinnych, zazwyczaj wysoko w kaktusach lub drzewach. Samica składa 3–5 jaj na położenie, a samiec pomaga w wyleganiu i wychowaniu młodych.
Te ptaki zamieszkują zarośla pustynne, ogrody kaktusowe i kanyony. Żywią się głównie owadami, ale jedzą też owoce, jagody i nasiona. Zięby kaktusowe grają ważną rolę w ekosystemach pustynnych, kontrolując populacje owadów, i są popularne u obserwatorów ptaków ze względu na unikalne pieśni i zapalone temperamenty.