Natura szkodzi kutrom morskim głównie przez utratę siedliska i zanieczyszczenia. Kluczowe drogi to:
Utrata siedliska: Rozwój wybrzeży może prowadzić do zniszczenia lub degradacji siedlisk kutrów morskich, eliminując lasy morszczyn, w których one rozkwitają.
Zanieczyszczenia: Wycieki ropy uszkadzają ich futro, zmniejszając izolację i prowadząc do hipotermii. Chemikalia toksyczne mogą gromadzić się w tkankach, powodując obniżoną odporność, problemy rozrodcze i raka. Śmieci morskie, takie jak porzucone sieci rybackie i plastik, mogą splątać i zabić kutry morskie.
Drapieżnictwo: Naturalni drapieżnicy, takie jak orki i rekiny, istnieją, a zwiększona działalność ludzka może pośrednio prowadzić do wyższych współczynników drapieżnictwa na kutry morskie.
Ochrona ich siedlisk, minimalizacja zanieczyszczeń i adresowanie innych zagrożeń ludzkich są krytyczne dla ochrony i długoterminowego przetrwania populacji kutrów morskich.